Miasto-cytadela, wznoszące się dumnie na wysokich, bazaltowych „organach”, w obrębie masywu wulkanicznego Gór Cantal (Monts du Cantal). Niegdyś odstraszająca twierdza, dawna stolica religijna Górnej Owernii i siedziba biskupów, od 2004 Saint-Flour jest centrum „Krainy sztuki i historii” („Pays d’art et d’histoire”).
Wspinając się do miasteczka wąską ścieżką, możemy podziwiać wspaniałe widoki na mury obronne miasteczka oraz otaczający je płaskowyż Chaumette, po czym docierając do dawnych przedmieść, i wkraczamy do miasteczka bramą du Thuile (porte du Thuile), odbudowaną w XV wieku, która stanowiła w Średniowieczu główne wejście do miasta.
Dawna legenda głosi, że niegdyś pustelnice kazały zamykać się w lochach pod
Starym Mostem nad rzeką l’Ander, aby
chronić miasto swoimi modlitwami.
Na głównym placu – Place des Armes (Placu Broni) wznosi się gotycka katedra
Saint Pierre (św. Piotra), wybudowana
w XV wieku z czarnego kamienia
wulkanicznego. Jej kwadratowe wieże górują nad czerwonymi dachami domów najeżonych
wieżyczkami. W jej wnętrzu znajduje się czarny Chrystus, rzeźba z drewna
polichromowanego z XII lub XV wieku, witraże przedstawiające historię Florusa-
misjonarza chrześcijańskiego, który przybył nauczać ewangelii na płaskowyżu-
freski przedstawiające piekło i czyściec, oraz duże organy.
Wśród zabytkowych budowli na uwagę zasługuje również Dom konsulów (Maison consulaire), arcydzieło architektury renesansowej, dawna siedziba konsulów (władz miejskich) w którym mieści się dzisiaj muzeum sztuki i historii Alfreda- Douët. W pobliżu, Muzeum Górnej Owernii, dawna siedziba pałacu biskupiego, zawiera wystawy dawnych mebli w stylu ludowym, dzieł sztuki tradycyjnej, sztuki sakralnej oraz kolekcje archeologiczne.
Trzynaście kilometrów na południe od Saint-Flour, w gminach Ruynes i
Loubaresse został wzniesiony zaprojektowany przez Gustave’a Eiffela wiadukt Garabit. Żelazny most kolejowy zbudowany ponad rzeką Triuyère,
który jest najsłynniejszym żelaznym wiaduktem na świecie. Przedsiębiorstwo
Eiffela podjęło się jego realizacji w latach 1880- 1885, co stanowiło generalną
próbę przed wybudowaniem wieży, która rozsławiła jego nazwisko na całym
świecie.
To majestatyczne dzieło miało za zadanie połączenie Paryża z miastem Béziers na południu Francji linią kolejową prowdzącą najbardziej bezpośrednią trasą poprzez wyżyny znajdujące się na zachód od wzgórz Margeride.
Do jego budowy użyto 3000 ton żelaza, do realizacji prac nad wiaduktem zostało
zatrudnionych 400 robotników, jego długość wynosi 565 metrów, a rozpiętość głównego
łuku 165 metrów. Wznosi się on na wysokości 123 metrów ponad rzeką Truyère.
Składa się z wielkiego łuku centralnego oraz metalowego pomostu wspartego
na kratownicowych filarach i betonowo-kamiennych przyczółkach. Dzięki
rozwiązaniom technicznym młodego inżyniera Léona Boyeur’a konstrukcja mostu nie
tylko unosi ciężar pociągów, ale opiera się także wiatrom horyzontalnym i rozszerzaniu
metalu (10 cm różnicy między latem a zimą).
Wiadukt został przemalowany kilka lat temu na czerwony kolor poinsecja
czyli czerwień „Gauguin”, który był jednym z najczęściej używanych kolorów w
XIX wieku.
Wiadukt wygląda niezwykle malowniczo nocą, dzięki specjalnemu oświetleniu
akcentującemu jego czerwoną, stalową konstrukcję nad doliną rzeki Truyère,
która przecina granitowe równiny Górnej Owernii, tworząc wąskie, głębokie i kręte
wąwozy..
Do niezwykle malowniczych miejsc w pobliżu Saint-Flour należy również zapora
w Grandval (barrage de Grandval), zbudowana w 1960
roku, o wysokości 76-79 metrów i długości 376 metrów.
Zamek w Alleuze
Czarujące ruiny zamku w Alleuze wznoszą się na stronym szczycie, 30 m nad
wodami zapory Grandval, górując nad zakolami rzeki Truyère. Prowadzi do niego
stroma ścieżka (około 5 minut marszu). Ten zamek feudalny został wybudowany w XIII wieku i był długo
własnością biskupów z Clermont Ferrand, po czym przeszedł we władanie Bernarda
de Garlan, najemnego wojaka, który siał postrach podczas wojny stuletniej. Jest
on wpisany na listę Zabytków Historycznych, podobnie jak znajdujący się
nieopodal kościół.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire