UROKLIWE CHANTEUGES I JEGO OPACTWO BENEDYKTYNÓW

 Osada położona w pobliżu Prades, Notre-Dame-Destours i Saint Julien-des- Chazes, o których pisałam we wcześniejszych artykułach, u spływu rzek Allier i Desges, powstała dzięki założonemu tutaj w XII wieku opactwu i należy do niezwykle urokliwych miejsc w departamencie Górnej Loary.

Wybudowane w XII wieku na bazaltowej ostrodze górującej nad rzeką Allier opactwo Benedyktynów dominuje wraz z kościołem i klasztorem nad osadą i jej stromymi brukowanymi uliczkami.

Pierwsze zapiski dotyczące tego miejsca sięgają 936, kiedy to opactwo zostało założone przez proboszcza parafii katedralnej. Opactwo w Chanteuges zachowało dawny kościół poświęcony św Marcelinowi, pierwszemu biskupowi Embrun (gmina departamentu Alpy Górnej Prowansji), i zostało przyłączone do opactwa w La Chaise-Dieu w 1137.

W muzeum usytuowanym w dolnej części osady znajduje się Krajowy Zakład Ochrony dzikiego łososia, będący owocem współpracy francusko-kanadyjskiej, prezentuje on zaawansowane technologie mające na celu utrzymanie obecności i dobrego stanu kondycyjnego « króla rzek ».

 Jest to również wymarzony zakątek dla miłośników pieszych wędrówek, prowadzą stąd liczne malownicze szlaki, a latem można też skorzystać z kąpieli w rzece Allier.

Amatorów muzyki zainteresuje również festiwal gitarowy, mający miejsce w Chanteuges każdego roku w połowie lipca.

Na nocleg można zatrzymać się między innymi w trzygwiazdkowym hotelu w Chanteuges, urządzonym w dawnym młynie wodnym.

Dysponuje on również restauracją, położoną w malowniczym miejscu, na brzegu rzeki Desges, dwa kroki od rzeki Allier - idealne miejsce dla wypoczynku, gdzie można skosztować kuchni regionalnej, przyjaznej dla środowiska, której podstawą są lokalne produkty.

 Auberge de Chanteuges

2 rue des Moulins

43300 Chanteuges
FRANCE

 Jadąc drogą D 48 prowadzącą z Chanteuges, trafiamy na wartą obejrzenia starą osadę Saint-Arcons, usytuowaną u zbiegu rzek Fioule i Allier, położoną na południowym zboczu bazaltowych kolumn. W górnej części znajduje się luksusowy pełen uroku hotel urządzony w pięknie odrestaurowanym budynku dawnego ufortyfikowanego opactwa Domaine le Prieuré.  

Pokoje do wynajęcia proponuje również urokliwy, sielankowy Le Moulin de Saint Arcon d’Allier.

Cztery i pół kilometra dalej romańska kaplica Sainte-Marie-des-Chazes, odrestaurowana pod koniec XIX go i na początku XX go wieku króluje na prawym brzegu rzeku, naprzeciwko osady Saint-Julien-de-Chazes. Jej sylwetka wznosząca się na tle ciemnych skał pozostawia na każdym niesamowite wrażenie. Należy również obowiązkowo zatrzymać się w Prades i wybrać się do usytuowanej nieopodal niezwykle malowniczej kaplicy Notre-Dame-Destours.

SAINT-JULIEN-CHAPTEUIL I JEGO MALOWNICZE OKOLICE

 To miasteczko ma niewątpliwie dużo uroku, który zawdzięcza między innymi malowniczemu położeniu wśród wzniesień wulkanicznych, zwanymi « sucs », charakterystycznymi dla masywu Meygal, jak również domom krytym dachami z szarego łupka, wydobywanego dawniej w okolicznych kamieniołomach. Miasteczko zostało wybudowane wokół kościoła Saint-Julien (św. Juliana) z XII wieku, odrestaurowanego w XIX wieku, który jest wart obejrzenia, głównie z uwagi na zachodnią fasadę i chrzcielnicę z VII wieku.

Okolice Saint-Julien-Chapteuil są rajem dla piechurów, prowadzi stąd wiele pieszych szlaków, między innymi piękny i łatwy szlak prowdzący do Suc de Chapteuil i ruin zamku Chapteuil (château de Chapteuil).

Warte zobaczenia są także dawne młyny w Neyzac (Moulins de Neyzac).

Latem można odwiedzić obserwatorium astrologiczne Betz, gdzie stowarzyszenie Orion organizuje wieczory obejmujące konferencje tematyczne poświęcone astrologii, połączone z obserwacją nieba. Rezerwacji należy dokonać na stronie stowarzyszenia, niektóre wieczory są płatne (5 euro).

https://www.orion43.fr

Saint- Julien- Chapteuil słynie również ze słynnego Festiwalu Zup, który ma miejsce już od dziwiętnastu lat w lipcu każdego roku, można wówczas skosztować przeróżnych regionalnych zup przygotowanych przez mieszkańców miasteczka.

Dodatkowym atutem Saint Julien jest znajdująca się tutaj prestiżowa restauracja Vidal, serwująca regionalne przysmaki w nowym wydaniu, skomponowane między innymi z zielonej soczewicy, z której słynie kraina Velay, jak również grzybów, nie wspominając już o słynnym « pâté en croûte », rodzaju pasztetu w cieście, w przyrządzaniu którego szef restauracji zdobył tytuł mistrza świata.

Jeśli zdecydujecie się na odwiedzenie restauracji, najlepiej zarezerwujcie wcześniej stolik, bowiem jest ona uczęszczana przez wszystkich miejscowych smakoszy. W tygodniu, w południe można też zjeść smaczny lunch w przylegającym do restauracji bistro o nieco przystępniejszych cenach, należącym do tych samych właścicieli.

 

Restaurant Vidal i Le Bistrot de Justin

Pl. du Marché,

43260 Saint-Julien-Chapteuil

 Tél. 0471087050

        

    

Poniżej zdjęcia ze szlaku wiodącego do Suc de Chapteuil i ruin zamku Chapteuil.

Dawne młyny w Neyzac, okolice Saint-Julien- Chapteuil. 

ZAMEK SAINT-VIDAL

Zamek Saint-Vidal, położony 8 km od le Puy-en-Velay, w głębi doliny rzeki Borne, był w drugiej połowie XIV wieku jedną z najpotężniejszych twierdz obronnych regionu Velay.  

Ta niezwykła forteca, klejnot architektury militarnej Górnej Loary była miejscem licznych starć zbrojnych, głównie w okresie wojen religijnych. Wpisana do rejestru zabytków od 1958 roku, jest jedną z najlepiej zachowanych budowli obronnych regionu Owernii i Rodan-Alpy.

 Pierwsze wzmianki o kamiennych fortyfikacjach w tym miejscu sięgają X. wieku.

Historycy potwierdzają, że w XI wieku niejaki Saint-Vidal wyruszył stąd na pierwszą wyprawę krzyżową u boku duchowego przywódcy Adhémara de Monteil, biskupa Le Puy-en-Velay. Wziął on udział wraz z Héraclem z Polignac w oblężeniu Antiochii.

Pierwsze pisemne ślady dotyczące rodziny Saint Vidal sięgają XIII wieku. Wicehrabia Polignac powierza w 1288 Hugues’owi de la Tour władzę sądowniczą zamku. Otrzymuje on tytuł Barona Saint Vidal.

W XIV wieku rodzina Saint Vidal (Hugon de Saint Vidal) poszerza swoje włości.

Sława rodziny Saint Vidal sięga apogeum w XVI wieku dzięki Antoine’owi II de la Tour de Saint Vidal. Jest on namiestnikiem królewskim i seneszalem zarządzającym regionem Velay i Gévaudan, jak również dowódcą artylerii francuskiej, stoi także na czele Ligii Katolickiej regionu Velay. Rozbudowuje on zamek, wyposażając go w fortyfikacje i wieże obronne.

Forteca Saint-Vidal ma za zadanie bronić regionu i jego mieszkańców przeciwko licznym atakom protestantów.

Antoine de la Tour de Saint Vidal ginie 25 stycznia 1591 roku na moście Estroulhas w Espaly, w pobliżu Le Puy-en-Velay podczas pojedynku ze swoim chrześniakiem.  

 

W lipcu 1591, podczas wojen religijnych, które dotykają region Velay, król Henryk IV nakazuje zniszczenie fortecy Saint Vidal, pragnąc unicestwić pamięć o baronie Antoine’ie II z Saint Vidal, który ośmielił się zbuntować przeciwko niemu. Pomimo 304 wystrzałów oddanych z dział armatnich armii królewskiej w kierunku fortecy, pozostaje ona niezdobyta, pamięć rodziny Saint Vidal zostaje ocalona.

 

Po śmierci Antoine’a II z Saint-Vidal, z braku dziedzica męskiego, jego małżonka, Claire z Saint Point, dziedziczy zamek, i zapisuje go w spadku swojej najstarszej córce, która dziedziczy również tytuły szlacheckie przypisane Saint Vidal.W 1582 poślubia ona Claude’a Rochefort d’Ally. Rodzina Rochefort d’Ally wprowadza się do zamku i zamieszkuje go do końca XVIII wieku.

 

W XVII wieku (1632) Richelieu nakazuje rozbrojenie fortecy.

W XVIII wieku Jean-Joseph, markiz Apcher, baron Saint Vidal, organizuje polowanie z nagonką, podczas której zostaje zabita słynna Bestia z Gévaudan.*  

Po rewolucji kolejni właściciele wykazują szczególną troskę o zamek i jego konserwację, co czyni z niego jedną z najlepiej zachowanych fortec regionu.

1765-1920 zamek zostaje zakupiony przez rodzinę mieszczańską z Le Puy-en-Velay o nazwisku Porral. Tytuł barona pozostaje przypisany rodzinie Rochefort d’Ally.

1920-1930 Zamek zostaje sprzedany diocezji w Le Puy-en-Velay.

1930 Auguste Sahy antykwariusz z Le Puy kupuje fortecę Saint-Vidal i zapoczątkowuje liczne prace konserwatorskie budowli. Zapisuje ją w spadku swojemu bratankowi Bernardowi Sahy, który kontynuuje działania na rzecz konserwacji zamku i ochrony dziedzictwa kulturowego.

Podczas Drugiej Wojny Światowej dzieła z Muzeum Sabaudii i Górnej Sabaudii zostały przechowane w kuchni zamkowej, dzięki czemu ocalały od zniszczenia podczas bombardowań.

1958 forteca zostaje wpisana do rejestru Zabytków Historycznych.

 

Od XIII wieku forteca była stale modernizowana i rozbudowywana, głównie w XVI wieku przez Antoine’a de la Tour, który fortyfikuje ją, wyposażając w wieże obronne i działa artyleryjskie.

W XVI wieku na fasadzie od strony południowej zostają wykute duże otwory okienne z frontonami i gzymsami z piaskowca inspirowane architekturą włoską. Rozmieszczenie komnat podlega zmianie, część mieszkalna zostaje przeniesiona do większej i wygodniejszej sali od strony wschodniej. Pokoje barona i baronowej zostają urządzone w wieży obronnej i oświetlone dużymi oknami od strony południowej. Dziedziniec wewnętrzny zostaje wyposażony w krużganek inspiracji włoskiej.

Ogrody w stylu francuskim  i włoskim zostały stworzone w 2018, zainspirowane włoskimi ogrodami Renesansu. Podobnie jak ogród wodny zawierajacy basen lustrzany, w którym odbija się zamek.

 

Zamknięta przez dwadzieścia lat forteca otworzyła swoje drzwi dla zwiedzających w 2018, proponując każdego roku  w okresie letnim przedstawienie „Pamięć Narodu” („Mémoire d’un Peuple”), odtwarzające historię Francji i Owernii, a także nocny spektakl „Niezdobyta twierdza” ( „La Forteresse imprenable”), będący połączeniem wideoprojekcji i pirotechniki, z udziałem około stu aktorów i statystów.

Zamek i przylegające do niego ogrody są otwarte dla zwiedzających od kwietnia do listopada.

 

W okresie od kwietnia do czerwca, od wtorku do niedzieli- zwiedzanie wnętrz zamku i ogrodów, w godzinach 10.30- 15.00.

W lipcu i sierpniu -zwiedzanie wnętrza zamku z udziałem systemu audio znajdującego się w każdym pomieszczeniu i towarzyszącą mu scenografią w godzinach 10.30 – 18.00.

W tym samym okresie można również zwiedzać ogrody zamkowe w godzinach 10.45 – 15.00. Wstęp do ogrodów jest bezpłatny.

Od września do 3 listopada, od wtorku do niedzieli, zwiedzanie z przewodnikiem wnętrza zamku i ogrodu w godzinach 10.30 -15.00.

W okresie letnim można również skosztować lokalnego piwa rzemieślniczego oraz innych napoi w ogródku kawiarni mieszczącym się na dziedzińcu zamku.

Portal zamku, na którym można dokonać rezerwacji (wskazanej szczególnie w okresie letnim, bilety są również do kupienia bezpośrednio na miejscu).

Saint Vidal - Forteresse de Saint Vidal

 

 

Od 2022 roku w zamku mieści się również pięciogwiazdkowy hotel.

Château de Saint Vidal - Hôtel haut de gamme en Haute-Loire

 

 

Le Bourg
place du château
43320 Saint-Vidal

 

* W latach 1764-1767 w departamencie Lozère, a także na terenie południowej Owernii, między innymi na południu Velay, w tajemniczych okolicznościach zostaje popełnionych ponad sto ataków na mieszkańców, w tym większość śmiertelnych, do dziś nie wiadomo, kto ich dokonał, czy były to wilki, czy też człowiek w przebraniu zwierzęcia, krążyło na ten temat wiele legend, a autora tych zbrodni nazwano « Bestią z Gévaudan » (fr. Bête du Gévaudan)